( 1 ) و خشم و غضب خداوند بسيار شديد است نسبت به زن شوهر دارى كه چشم خويش را به مردان نامحرم بدوزد و پر سازد ، و اگر چنين كند خداوند تمام اعمال نيك او را تباه مىسازد ، و اگر با مرد نامحرم همبستر شود ، بر خداوند است كه او را ( در روز قيامت ) در آتش ( قهر خود ) بسوزاند ، پس از آنكه در گور عذابش كرده باشد . ( 2 ) و هر زنى كه ( بى جهت و يا براى بىبند و بارى ) از شوى خود ، طلاق خلع « 1 » بگيرد ، پيوسته مورد لعنت خدا و فرشتگان و پيامبران خدا و همهء مردم خواهد بود ، هنگامى

--> ( 1 ) طلاق خلع ، به طلاقى گفته مىشود كه همسر مردى به خاطر مسائل اخلاقى و اختلاف در تربيت خانوادگى ، و طرز تفكر و مسائلى از اين دست ، با دادن مال و يا بخشيدن كابين ( مهريه ) رضايت شوى خود را براى طلاق به دست مىآورد ، و مرد نيز با رضايت كامل و بدون اكراه ، همسر خود را طلاق مىدهد ، به اين نوع طلاق با كيفيتى كه ذكر شد « طلاق خلع » گفته مىشود . ولى اگر زنى به خاطر بىبند و بارى و آزاد بودن در معاشرت و تماس با مردان بيگانه با اين نوع از طلاق ، از شوى خود جدا شود ، بر اساس فرازى از همين خطبه ، كه به زودى از مفاد آن اطلاع حاصل خواهيد كرد ، مورد نفرت و بيزارى خدا و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم قرار خواهد گرفت و در روز قيامت از دوزخيان بشمار خواهد رفت ، و اگر مردى هم در اثر شكنجه و آزار و از روى هوى و هوس ، همسر خود را به انتخاب چنين طلاقى تشويق كند ، همين كيفر را خواهد داشت .